Unia Europejska (skrótowo UE) – gospodarczo-polityczny związek dwudziestu siedmiu krajów europejskich, będący efektem wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej.

Obecna Unia Europejska nie ma osobowości prawnej. Podstawą do jej funkcjonowania stanowi traktat z Maastricht, zwany też Traktatem o Unii Europejskiej.

Kraje Unii Europejskiej składającej się z 27 państw mają łącznie produkt krajowy brutto drugi na świecie (po Stanach Zjednoczonych). Pod względem dochodu na głowę mieszkańca kraje "starej" Unii są w światowej czołówce, niektóre regiony Europy, na przykład Bawaria czy Île-de-France, mają prawie dwukrotnie wyższy niż obecny poziom z 27 państwami.

Geografia
Unia Europejska do 1 stycznia 2007 roku miała obszar 3,98 mln km² i linią brzegową o długości 65,4 tys. km. Większość jej terytorium leży w Europie. Wyjątek stanowi Cypr, cząść Hiszpanii (Wyspy Kanaryjskie), część Portugalii (Madera), część Grecji (wyspy na szelfie azjatyckim u wybrzeży Turcji) i część Francji (Reunion, Martynika, Gwadelupa oraz Gujana Francuska). Do Unii Europejskiej nie należą niektóre europejskie terytoria państw członkowskich - duńskie Wyspy Owcze i Grenlandia, greckie Athos oraz brytyjskie Wyspy Normandzkie i Man.

Najwyższym szczytem na terenie Unii Europejskiej jest Mont Blanc w Alpach o wysokości 4 808 m. Największym jeziorem jest Wener (Vänern) w Szwecji o powierzchni 5 650 km². Najdłuższą rzeką jest Dunaj o długości 2 850 km, z czego 1 627 km przepływa przez terytorium Unii. Swoje źródło ma w Schwarzwaldzie i wpada do Morza Czarnego.

Europa określana jest zwykle mianem kontynentu, która to nazwa podkre?la jej odrębny od Azji charakter kulturowo-polityczny, jednak z geograficznego punktu widzenia okre?lenie to jest nieścisłe. Niekiedy, także dla odróżnienia od Azji i przy zachowaniu tradycyjnej nazwy kontynent Europę nazywa się mianem subkontynentu.

Granice Europy
Przebieg granic Europy jest przedmiotem licznych sporów i kontrowersji. Kwestia ta jest rozstrzygana w nauce różnych krajów, a najwięcej odmienności w sprawie wykreślenia granic obu części świata występuje w nauce anglosaskiej. Polska interpretacja przebiegu granicy Europa-Azja jest zgodna z ustaleniami Międzynarodowej Unii Geograficznej.

Jedynymi granicami Europy, co do których nie ma sporów, są granice północna, zachodnia i znaczna część południowej, które to granice mają charakter naturalny w postaci mórz i oceanów. Wyznaczenie umownej granicy z Azją na wschodzie i południowym wschodzie wzbudza kontrowersje.

Powszechnie przyjęto, że Europa rozciąga się od Oceanu Atlantyckiego na zachodzie do gór Ural na wschodzie (przy czym problem przynależności samych tych gór jest kwestią sporną: w Polsce przyjęto, iż są one częścią kontynentu), oraz od Morza Arktycznego na północy do Morza śródziemnego i Morza Czarnego na południu. Największy problem stanowi wyznaczenie granic Europy na południowym wschodzie: polska nauka, w ślad za ustaleniami MUG uważa, iż stanowi ją obniżenie Kumsko-Manyckiego na południu, natomiast w naukach innych krajów wyznacza się kilka odmiennych wersji przebiegu tej granicy, przesuwających kraniec kontynentu w tym rejonie daleko na południe, w niektórych propozycjach o ponad tysiąc kilometrów w stosunku do ustaleń Międzynarodowej Unii Geograficznej.